Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026

ΔΑΣ Ημαθίας: Για τα 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη

 


ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΜΠΗ – ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

ΟΛΟΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ, ΣΤΙΣ 11 Π.Μ., ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ

Βέροια, 25/2/2026

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το Σάββατο 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό μας. Τρία χρόνια μετά ίδιος ο πόνος και η οργή για την πολιτική των διαδοχικών κυβερνήσεων και της ΕΕ που διέλυσε τους σιδηρόδρομους και οδήγησε στο να κινούνται δύο τρένα στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται. Ακλόνητη είναι και η λαϊκή απαίτηση να αποδοθεί δικαιοσύνη και να μην βγουν λάδι οι διαχρονικές πολιτικές ευθύνες. Η μυριόστομη απαίτηση του λαού “Ή τα κέρδη τους, ή οι ζωές μας” πρέπει να πλημμυρίσει και τούτο το Σάββατο την Πλατεία Δημαρχείου Βέροιας. στη μεγάλη συγκέντρωση των σωματείων στις 11 π.μ.

Και πριν τα Τέμπη και μετά, τα εγκλήματα πολλά…

Καθημερινά μικρά ή εμβληματικά, πάντα για τον ίδιο λόγο. Για τα κέρδη τους! Τι να πρωτοθυμηθούμε; Τον Ντάνιελ, τη Μάνδρα και το Μάτι, τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές και λαϊκές περιουσίες; Τη «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα, όπου πέντε μανάδες δε θα γυρίσουν ποτέ στα παιδιά τους επειδή, για να αυξηθούν τα κέρδη του βιομήχανου, δεν είχαν παρθεί όλα τα αναγκαία μέτρα ασφάλειας;

Τους 201 νεκρούς το 2025 σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες και άλλους χώρους δουλειάς - κρεματόρια; Τους 98 νεκρούς στους Δήμους από το 2015, τα χιλιάδες εργατικά ατυχήματα και τις μη αναγνωρισμένες επαγγελματικές ασθένειες; Οι συνάδελφοι ξεκινούν την βάρδια τους δίχως κυριολεκτικά να γνωρίζουν, αν θα επιστρέψουν αρτιμελείς στις οικογένειες τους.

Δεν υπάρχει έγκλημα που οι εργοδότες δε θα διστάσουν να κάνουν, αν έχουν αρκετό κέρδος! Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά ενάντια στις ζωές μας. Την ίδια ώρα, κράτος και κυβερνήσεις στέκονται εχθρικά απέναντι στον λαό, δίνουν λευκή επιταγή στην εργοδοσία να παραβιάζει κανόνες και να αγνοεί προειδοποιήσεις για κινδύνους ατυχημάτων, όταν θίγονται τα κέρδη της. Με την διάλυση των εργασιακών σχέσεων και την εντατικοποίηση της εργασίας πολλαπλασιάζουν τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων.

Τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, και τα φαγοπότια, όλος αυτός ο βούρκος της “ισχυρής Ελλάδας” που μας κάνει να κρατάμε την μύτη μας από την μπόχα, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Ευθύνονται γι' αυτά οι ίδιοι που έχουν τσακίσει τις ζωές των εργαζομένων στο Δημόσιο, με τους πενιχρούς μισθούς που η ακρίβεια τους εξαφανίζει, με τον 13ο και 14ο μισθό να μη χωράνε στους προϋπολογισμούς που φτιάχνουν γιατί τα δισεκατομμύρια πρέπει να πάνε αλλού, με την υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση σε Παιδεία-Υγεία-Πολιτική Προστασία. Είναι οι ίδιοι, κράτος και κυβερνήσεις, που κρατούν κακοσυντηρημένα και με έλλειψη προσωπικού σχολεία και νοσοκομεία, όπως μας θυμίζουν συνέχεια τα πεσμένα ταβάνια, τα σχολικά τμήματα χωρίς δασκάλους και τα ράντζα στα επείγοντα.

Δε συμβιβαζόμαστε με τη βαρβαρότητα που οδηγεί σε νεκρούς και σακατεμένους εργάτες, είτε στα Τέμπη είτε καθημερινά στους χώρους δουλειάς. Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα – νέα Τέμπη.

Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.

Φτάνει πια! Δεν ξεχνάμε – δεν συγχωρούμε!

Απαιτούμε:

·      Επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού και της χαμένης διετίας 2016-2017.

·      Αυξήσεις 20% στους μισθούς.

·      Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

·      Να καταργηθεί ο άθλιος νόμος Βορίδη και όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που απαγορεύουν τη μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

·      Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο σύνολο των υπηρεσιών.

·      Τώρα μέτρα ασφαλείας σε όλους τους χώρους δουλειάς

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

Για το Πιλοτικό Πρόγραμμα Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης (0–6 ετών)

 

Για το Πιλοτικό Πρόγραμμα Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης (0–6 ετών)

Η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρά στην υλοποίηση «πιλοτικού προγράμματος Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης» για παιδιά 0–6 ετών, χρηματοδοτούμενου από το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ, επιλέγοντας και αυτή η κρίσιμη κοινωνική ανάγκη, να δοθεί βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Αντί για τη δημιουργία ενός ενιαίου, δημόσιου και δωρεάν συστήματος πρώιμης διάγνωσης και παρέμβασης, με μόνιμο προσωπικό όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων και με επιστημονική τεκμηρίωση, επιλέγεται με τις ευλογίες της ΕΕ το χιλιοφορεμένο, “δια πάσα νόσο” κουπόνι, για ορισμένο αριθμό παιδιών, από μητρώο πιστοποιημένων ιδιωτών παρόχων, η αποσπασματική και προσωρινή λύση των voucher, με ημερομηνία λήξης.

Στο πρόγραμμα δεν προβλέπεται ουσιαστικά η πρώιμη διάγνωση, αυτή η διαδικασία έχει αφεθεί στους ιδιώτες παιδοαναπτυξιολόγους, καθώς οι γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία είναι ελάχιστοι. Ενώ για πολλοστή φορά η γονεϊκή ευθύνη και η στήριξη της οικογένειας κλίνεται σε όλες τις πτώσεις, λες και η ουσιαστική στήριξη αφορά περιορισμένα κάποιες «οδηγίες προς «ναυτιλωμένους», για να κατακτήσει το παιδί δεξιότητες ζωής. Αλήθεια, για την οικογένεια που το οικονομικό, κοινωνικό μορφωτικό επίπεδο λειτουργεί ανασχετικά και δεν μπορεί να στηρίξει ουσιαστικά το παιδί του, το κενό αυτό θα καλυφτεί από τις οδηγίες και την συμβουλευτική του ιδιώτη παρόχου;

Ακόμα, σύμφωνα με το ΦΕΚ (τχ. Β’ 6068/01.11.2024, άρθρο 11), το «τυχερό παιδί», φτάνοντας στο σχολείο, με το κουπόνι στο χέρι, εντάσσεται σε πρόγραμμα  που “εφαρμόζεται παράλληλα και διασυνδέεται με το πρόγραμμα πρώιμης εκπαιδευτικής και υποστηρικτικής παρέμβασης που παρέχονται σε μαθητές με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες από τους θεσμούς του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού” (!!!) και αναρωτιόμαστε πόσοι θεσμοί και πάροχοι θα εμπλακούν για την στήριξη του παιδιού με αναπηρία;

Ούτε που περνάει προφανώς από το μυαλό του Υπουργείου Παιδείας και της Κυβέρνησης, να δημιουργήσει σύγχρονα νηπιαγωγεία που να είναι στελεχωμένα από όλες τις αναγκαίες ειδικότητες ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, ειδικούς παιδαγωγούς ώστε να στηρίζονται ολόπλευρα, όλα τα παιδιά, και διαφοροποιημένα αυτά που το χρειάζονται,  ενταγμένα με έναν ενιαίο τρόπο σε επιστημονικό, παιδαγωγικό πρόγραμμα. Να ιδρύσει ειδικά νηπιαγωγεία που να καλύπτουν τις ανάγκες για όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που το έχουν ανάγκη, με όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Το παιδαγωγικό, επιστημονικό και θεραπευτικό πρόγραμμα να υλοποιείται ενιαία, από το προσωπικό που θα υπηρετεί στα σχολεία με μόνιμη σχέση εργασίας, θα έχει συνέχεια, θα αφορά όλα τα παιδιά.

Τα παιδιά με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες έχουν σύνθετες, αναβαθμισμένες ανάγκες που δεν κλείνονται, ούτε ικανοποιούνται στο στενό κορσέ των προγραμμάτων, της αποσπασματικότητας, των ιδιωτών παρόχων και της επιχειρηματικής δράσης, αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο δημόσιο και δωρεάν που θα παρέχεται η πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση με σύγχρονους, αναβαθμισμένους επιστημονικούς όρους.

Διεκδικούμε:

-Καθολική, υποχρεωτική, διεπιστημονική διάγνωση για όλα τα βρέφη από τους πρώτους μήνες γέννησης του παιδιού. Ίδρυση και επέκταση των δημόσιων παιδιατρικών κλινικών, με την πρόσληψη του αναγκαίου ιατρικού προσωπικού.

-Στελέχωση των Κέντρων Διεπιστημονικής Αξιολόγησης από μόνιμο προσωπικό από τις αναγκαίες επιστημονικές ειδικότητες, επαναφορά του παιδοαναπτυξιολόγου που καταργήθηκε, σε κατάλληλα κτίρια, με τα αναγκαία τεχνολογικά, εποπτικά και επιστημονικά εργαλεία.

-Κατάρτιση κατάλληλων επιστημονικών, θεραπευτικών, παιδαγωγικών προγραμμάτων από διεπιστημονική ομάδα, που θα υλοποιείται, με ενιαίο τρόπο, όπου κρίνεται αναγκαίο: σε δημόσιες, δωρεάν ιατρικές δομές, σε παιδικούς σταθμούς, στο σχολείο, στο ίδιο το σπίτι που ζει και μεγαλώνει το παιδί.

-Πρόσληψη του όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού παιδοαναπτυξιολόγων, ψυχολόγων, ειδικών παιδαγωγών, αλλά και ειδικοτήτων όπως εργοθεραπευτών, φυσιοθεραπευτών λογοθεραπευτών ώστε να λαμβάνουν εντός του σχολικού πλαισίου, των παιδικών σταθμών, των ειδικών νηπιαγωγείων και νηπιαγωγείων την αναγκαία, ολόπλευρη στήριξη.

-Απόσυρση των όλων ιδιωτικών φορέων από την λειτουργία των σχολείων. Όχι στην «παροχή» εκπαιδευτικών «υπηρεσιών» μέσω voucher.

16/2/2026


Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026

Δήλωση των εκλεγμένων της ΑΣΕ στα Δ.Σ. ΔΟΕ και ΟΛΜΕ: Καμία συναίνεση, καμία συμμετοχή στον «διάλογο» κοροϊδία! Να αποχωρήσουν άμεσα οι εκπρόσωποι ΔΟΕ – ΟΛΜΕ

 

Δήλωση των εκλεγμένων στα Δ.Σ. ΔΟΕ και ΟΛΜΕ

Καμία συναίνεση, καμία συμμετοχή στον «διάλογο» κοροϊδία!

Να αποχωρήσουν άμεσα οι εκπρόσωποι ΔΟΕ – ΟΛΜΕ

Το Υπουργείο Παιδείας, με τυμπανοκρουσίες, ανακοίνωσε την έναρξη ενός ακόμη «εθνικού διαλόγου» για την Παιδεία και ειδικά για τη νέα αρχιτεκτονική του Λυκείου, τη Δευτέρα 16 Φλεβάρη 2026.

Κυβέρνηση και Υπουργός Παιδείας επιχειρούν, όπως έκαναν και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, να καλλιεργήσουν την εντύπωση ότι η συζήτηση ξεκινά «από μηδενική βάση», ότι δήθεν τίποτα δεν είναι προαποφασισμένο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα.

Ο συγκεκριμένος «διάλογος» είναι προσχηματικός. Το βασικό πλαίσιο έχει ήδη κλειδώσει: ένα Λύκειο-εξεταστική αρένα από την Α’ τάξη, όξυνση των ταξικών φραγμών, έξοδος των μαθητών από το Λύκειο και στροφή τους στην κατάρτιση και τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, σύνδεση του σχολείου με τις ανάγκες της αγοράς.

Η εμπειρία από τους προηγούμενους, κατ’ επίφαση  «εθνικούς διαλόγους», είναι αποκαλυπτική. Το αποτέλεσμά τους ήταν η οικοδόμηση ενός σχολείου ακόμα πιο αποκρουστικού, πιο άχαρου και πιο βαρετού για τους μαθητές· ενός σχολείου εντατικοποίησης, εξεταστικών φραγμών και αποστειρωμένης γνώσης.

Γι’ αυτό είναι βαθιά υποκριτικά τα κροκοδείλια δάκρυα των εκάστοτε Υπουργών Παιδείας ότι «το Λύκειο έχει χάσει τον ρόλο του». Παραγνωρίζουν σκόπιμα ότι οι ίδιοι κυβέρνησαν, νομοθέτησαν και διαμόρφωσαν αυτό το Λύκειο. Ένα Λύκειο ταξικής επιλογής και διαφοροποίησης, φίλτρο για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών.

Αυτή τη γραμμή έχουν υπηρετήσει με συνέπεια όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Με διαφορετική φρασεολογία αλλά με κοινή στρατηγική: σχολείο της αγοράς, όχι των μορφωτικών αναγκών της νεολαίας.

Επιπρόσθετα αναρωτιέται κανείς, μια πολυπληθής επιτροπή 106 μελών, με 7 συνταξιούχους εκπαιδευτικούς, 47 στελέχη της διοίκησης της εκπαίδευσης, δηλαδή πρόσωπα άμεσα συνδεδεμένα με την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής, 40 πανεπιστημιακούς και 6 εκπροσώπους φορέων – ο ένας μάλιστα του Συνδέσμου Ιδιωτικών Σχολείων – τι διαφορετικό πόρισμα μπορεί άραγε να παραγάγει από αυτό που θέλει η κυβέρνηση; Πόσο «ανοιχτός» και «αμερόληπτος» μπορεί να είναι ένας διάλογος, όταν η πλειοψηφία του αποτελείται από τον ίδιο τον διοικητικό μηχανισμό του Υπουργείου;

Ακόμη πιο προβληματικό είναι το ζήτημα της εκπροσώπησης. Πώς είναι δυνατόν οι εκπρόσωποι των Ομοσπονδιών ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, που εκφράζουν πάνω από 160.000 εκπαιδευτικούς, να έχουν την ίδια «βαρύτητα» με μεμονωμένους συμμετέχοντες, που έχουν απλώς την ιδιότητα του υποστηρικτή της κυβερνητικής πολιτικής. Η θεσμική και συλλογική εκπροσώπηση των εκπαιδευτικών εξισώνεται τεχνητά με ατομικές παρουσίες, ακυρώνοντας στην πράξη τη φωνή των σωματείων.

Δεν πρόκειται για τεχνική λεπτομέρεια. Πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή: να διαχυθεί η ευθύνη, να κατασκευαστεί μια επίφαση «ευρείας συμμετοχής», που θα αξιοποιηθεί επικοινωνιακά ως κοινωνική συναίνεση. Όταν ο «διάλογος» ξεκινά με τέτοια σύνθεση, το αποτέλεσμά του δεν μπορεί παρά να είναι προδιαγεγραμμένο.

Στόχος είναι να αποσπάσουν τη συναίνεση της εκπαιδευτικής κοινότητας και ευρύτερα της κοινωνίας, ώστε να αποδεχτούν νέα αντιλαϊκά μέτρα. Να αποδεχτούν ότι τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών θα «εκδιώκονται» βίαια από το Λύκειο, θα ωθούνται πρόωρα στην κατάρτιση, θα γίνονται πελάτες της ιδιωτικής εκπαίδευσης και των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Να αποδεχτούν ένα σχολείο φθηνό για το κράτος και ακριβό για τη λαϊκή οικογένεια.

Η παρελκυστική τακτική της Υπουργού να αποφεύγει συστηματικά τις ουσιαστικές συναντήσεις με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες και τους εκπροσώπους των γονέων και να τους καλεί μόνο όταν χρειάζεται «σκηνικό» για φωτογραφίες και δελτία Τύπου, αποκαλύπτει ξεκάθαρα τι είδους «διάλογο» εννοεί. Ο κλάδος ποτέ δεν αρνήθηκε να συζητήσει για όλα τα ζητήματα με την πολιτική ηγεσία, με ουσιαστικό τρόπο, στη βάση των θέσεων και των πραγματικών διεκδικήσεων που αφορούν τη μόρφωση των μαθητών και τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Οι κυβερνώντες αρνούνται – διαχρονικά- έναν τέτοιο διάλογο, γιατί υπηρετούν μια βαθιά ταξική αντιεκπαιδευτική πολιτική.  

Είναι μεγάλες οι ευθύνες των παρατάξεων της ΔΑΚΕ, της ΠΕΚ/ΔΗΣΥ και των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ (ΔΙΚΤΥΟ, ΣΥΝΕΚ) για την απόφασή τους να συμμετάσχουν σε αυτόν τον προσχηματικό «διάλογο». Είναι άλλο πράγμα η θεσμική εκπροσώπηση και άλλο να γίνεται ο κλάδος «γλάστρα» στα σχέδια της κυβέρνησης της Ν.Δ.

 Ως εκλεγμένοι της ΑΣΕ σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ καλούμε τις Ομοσπονδίες να αποχωρήσουν και να μην πάρουν μέρος στον «διάλογο» παρωδία. Καλούμε τους ΣΕΠΕ και τις ΕΛΜΕ να εκδώσουν αντίστοιχες ανακοινώσεις για αποχώρηση των Ομοσπονδιών. 

Σε αυτή την προσπάθεια η κυβέρνηση να μη βρει κανέναν πρόθυμο συμπαραστάτη.

Δεν γινόμαστε συνένοχοι στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής που τσακίζει τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών μας, τα εργασιακά μας δικαιώματα και φορτώνει νέα βάρη στις πλάτες των λαϊκών οικογενειών.

Δε συναινούμε στην υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους συλλόγους γονέων, τους μαθητές και τα σωματεία μας να μη γίνουν θεατές σε μια προειλημμένη διαδικασία. Να πάρουν αποφάσεις καταδίκης της.

Να οργανώσουμε συλλογικά την αντίδρασή μας. Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση και στη ζωή που τους αξίζει. Συνεχίζουμε τον αγώνα – οργανωμένα, συλλογικά, αποφασιστικά.

Αθήνα 16-2-2026


Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026

ΒΙΝΤΕΟ: Χαιρετισμός του Χατζησάββα Παναγιώτη, Προέδρου του ΣΕΠΕ Ημαθίας, στη συγκέντρωση για τις ΣΣΕ (Βέροια, 11-2-2026)

 Χαιρετισμός του Χατζησάββα Παναγιώτη, Προέδρου του ΣΕΠΕ Ημαθίας, στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Ημαθίας και σωματείων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, στην Πλατεία Δημαρχείου Βέροιας, στις 11 Φεβρουαρίου 2026, ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026

Aναλυτική τοποθέτηση της ΑΣΕ για το εθνικό απολυτήριο

 

ΟΧΙ στο «Εθνικό Απολυτήριο»!

ΝΑΙ στο σχολείο της ολόπλευρης μόρφωσης και των δικαιωμάτων για όλους!

Όχι στο εξεταστικό κάτεργο, σχολείο που μορφώνει και όχι να εξοντώνει!

Η κυβέρνηση της ΝΔ επαναφέρει το σχέδιο για το λεγόμενο «Εθνικό Απολυτήριο» ως δήθεν «μεγάλη μεταρρύθμιση» για το Λύκειο και την πρόσβαση στα ΑΕΙ. Πίσω από τις διακηρύξεις για «αναβάθμιση» και «απαλλαγή από το άγχος των Πανελλαδικών», προωθείται μια συνολική αναδιάρθρωση που αυξάνει τους φραγμούς για την αποφοίτηση από Γενικά Λύκεια και ΕΠΑΛ, μετατρέπει το Λύκειο σε διαρκές εξεταστικό φίλτρο, με περισσότερες γραπτές εξετάσεις σε όλες τις τάξεις, συνδέει το απολυτήριο με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενισχύει την Τράπεζα Θεμάτων και ανοίγει νέο κύμα ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.

Το «Εθνικό Απολυτήριο» δεν είναι μια τεχνική αλλαγή. Αλλάζει το περιεχόμενο, τον ρυθμό και τον σκοπό του Λυκείου: από μορφωτικό δικαίωμα για όλα τα παιδιά, το μετατρέπει σε ακόμη πιο σκληρό μηχανισμό ταξινόμησης και αποκλεισμού. Η πείρα και στη χώρα μας και διεθνώς δείχνει ότι, όταν το σχολείο οργανώνεται σε κάθε του βήμα γύρω από ένα συνεχές πλέγμα εξετάσεων, εντείνεται η εκπαιδευτική αγορά φροντιστηρίων, μεγαλώνουν οι κοινωνικές ανισότητες και οι «πόρτες» προς τα πανεπιστήμια στενεύουν για τα παιδιά των εργατικών και λαϊκών οικογενειών. Είναι χαρακτηριστικό ότι για την εισαγωγή των μαθητών σε πρότυπα και Ωνάσεια σχολεία οι γονείς πληρώνουν πανάκριβα φροντιστήρια ή ιδιαίτερα ήδη από το δημοτικό σχολείο.

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026

Πρόταση της ΑΣΕ στα Δ.Σ. και τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ



Πρόταση της ΑΣΕ στα Δ.Σ. και τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ

Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, που τσακίζει τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας και τις ζωές μας για τα κέρδη των λίγων!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Ο λογαριασμός της πολιτικής της κυβέρνησης, της Ε.Ε., και του ΣΕΒ, με τη στήριξη όλων των κομμάτων που την υπηρετούν, είναι ήδη εδώ. Και είναι υπέρογκος! Είναι ο λογαριασμός της φτώχειας, των εργατικών «ατυχημάτων» που βαφτίζονται έτσι για να κρύβονται τα εγκλήματα, της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας, που ξεδιάντροπα μας κουνάνε το δάχτυλο απαιτώντας να τον πληρώσουμε στο ακέραιο.

Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να χαρακτηρίζουν «τζαμπατζήδες» τους εργαζόμενους όταν διεκδικούν ζωή με αξιοπρέπεια, δικαιώματα στη δουλειά, μέτρα υγείας και ασφάλειας, συλλογικές συμβάσεις και πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Θέλει πράγματι πολύ θράσος.

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026

Ανακοίνωση της ΑΣΕ για τη στάση των δυνάμεων στο ΔΣ της ΔΟΕ και την πρότασή μας για το επόμενο διάστημα: Οι εκπαιδευτικοί δε μένουμε θεατές στα επικίνδυνα και αντιδραστικά κυβερνητικά σχέδια, γινόμαστε ξανά πρωταγωνιστές στον αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια!

Οι εκπαιδευτικοί δε μένουμε θεατές στα επικίνδυνα και αντιδραστικά κυβερνητικά σχέδια, γινόμαστε ξανά πρωταγωνιστές στον αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Κάθε μέρα που περνάει, έρχεται δυστυχώς να επιβεβαιώσει με τραγικό τρόπο, ότι απέναντι στις ζωές μας και την ανάγκη να ζούμε και να δουλεύουμε με ασφάλεια και αξιοπρέπεια, υπάρχει μια πολιτική, μια Κυβέρνηση και ένα Κράτος που είναι εχθρικό και επικίνδυνο για τις ανάγκες των πολλών.

Τα δικαιώματα, ακόμα και οι ζωές μας «παίζονται στα ζάρια» όχι από την κακή μας τύχη, αλλά από μια πολιτική που για να κερδίζουν οι λίγοι, θυσιάζει τα πάντα, διαμορφώνει και θεσμοθετεί-συνταγματικοποεί τη σύγχρονη βαρβαρότητα, τη φτώχεια, θωρακίζει και προετοιμάζεται για να σύρει τους λαούς στα πολεμικά σφαγεία.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Κυβέρνηση της ΝΔ, μαζί με τη βολική συστημική αντιπολίτευση εντείνει την επίθεση σε όλους τους εργαζόμενους και τους εκπαιδευτικούς. Στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των «ορίων» αυτής της οικονομίας, μπορεί να μαζεύει πάνω από 12 δις πλεόνασμα από τις τσέπες μας, αλλά δεν μπορεί να δώσει τον κλεμμένο 13ο και 14ο μισθό, μπορεί να δίνει πάνω από 7 δις για πολεμικές Νατοϊκές δαπάνες, αλλά δεν μπορεί να δίνει αυξήσεις στον μισθό. Μάλιστα εδώ και λίγες ημέρες «άνοιξε» τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, τη «μονιμότητα» των δημοσίων υπαλλήλων και την ενίσχυση της καταστολής κάθε φωνής που αντιδρά, την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και τα υψηλότερα «τείχη» που θα υψώσει στα πιο φτωχά παιδιά το «εθνικό απολυτήριο» κ.α.

Την ίδια στιγμή φτάσαμε στον Φλεβάρη και στα σχολεία η κατάσταση είναι κυριολεκτικά οριακή για εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς. Χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, ολοήμερα που ανοιγοκλείνουν, ειδική αγωγή σε αποσύνθεση, υποβάθμιση, ελλείψεις ακόμα και σε αναλώσιμα, αφού δεν υπάρχει ούτε ευρώ και βέβαια ένα ασφυκτικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί στη μαθησιακή διαδικασία αλλά και η προσπάθεια εκφοβισμού μέσω του νέου πειθαρχικού και της «αξιολόγησης» και των διώξεων χιλιάδων συναδέλφων που ξεκίνησαν να «εκδικάζονται» στα πειθαρχικά συμβούλια.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το ΔΣ της ΔΟΕ συνεδρίασε και καθόρισε τον σχεδιασμό της Ομοσπονδίας. Σαν ΑΣΕ θέσαμε τις προϋποθέσεις και τις αναγκαίες πρωτοβουλίες που πρέπει να παρθούν το επόμενο διάστημα προκειμένου ο κλάδος ενωμένος και δυνατός να βγει στο προσκήνιο, αγωνιστικά μαχητικά και συλλογικά. Για να δυναμώσει τις δίκαιες διεκδικήσεις του, για να κλιμακώσει την αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική, τις αιτίες και τους «περιορισμούς» όσων διαλύουν τις ζωές αλλά και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, με σειρά πρωτοβουλιών για κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα και προετοιμασία απεργιακής απάντησης το επόμενο διάστημα.

Με ευθύνη και απόλυτη σύμπλευση των ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟΥ ο σχεδιασμός της ΔΟΕ για τους επόμενους δύο μήνες περιλαμβάνει πλην των αναγκαίων περιφερειακών συσκέψεων και μιας εκδήλωσης για το δημογραφικό, την «κλιμάκωση» και κορύφωση-«καρικατούρα» του αγώνα με μια σύσκεψη αιρετών στα μέσα Μαρτίου τη στιγμή που δεν γίνεται καμία αναφορά  στην προετοιμασία απεργιακού βήματος!

Στη συζήτηση κυριάρχησε μια προκλητική ανακύκλωση και αναπαραγωγή δυσκολιών και κωλυσιεργίας, που εξηγείται από τις πολιτικές επιλογές και δεσμεύσεις των τριών αυτών παρατάξεων από τη μία, και ένας «ανέξοδος πλειστηριασμός» για απεργίες κάθε 15 ημέρες από την άλλη (Παρεμβάσεις), χωρίς καμία αίσθηση συμβολής και καμία πραγματική αγωνία, αν το προτεινόμενο σχέδιο «ακουμπά» και μπορεί να γειωθεί με τους χιλιάδες συναδέλφους. Τη στάση της ηγεσίας των Παρεμβάσεων, αξιοποιούν οι παρατάξεις των ΔΑΚΕ - ΔΗΣΥ – ΔΙΚΤΥΟ, κυρίως το τελευταίο διάστημα, κάνοντας συνεχώς λόγο για την “αναποτελεσματικότητα των απεργιακών κινητοποιήσεων”. Με αυτό τον τρόπο επιχειρείται ο κλάδος να βρεθεί απλά παρατηρητής μιας αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής λαίλαπας.

Οι εκπαιδευτικοί και όλοι οι εργαζόμενοι έχουμε αποδείξει ότι πέρα από την οργή και την αγανάκτηση για όσα ζούμε και βλέπουμε να προδιαγράφονται, έχουμε και τεράστιο αγωνιστικό απόθεμα όταν παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Έτσι κάναμε για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη, στις απεργίες για να μην περάσουν τα αντιδραστικά σχέδια της κυβέρνησης και της εργοδοσίας για την κατάργηση του 8ωρου, στα συλλαλητήρια για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, στις συγκλονιστικές αγροτικές κινητοποιήσεις, στον μεγάλο αγώνα που δίνουμε εδώ και 5 χρόνια για να μην περάσει το σχέδιο κατηγοριοποίησης και εμπορευματοποίησης των σχολείων μας, παρά τις απειλές και τις «τρικλοποδιές» από «εχθρούς και φίλους».

Καλούμε όλους τους συναδέλφους και τα σωματεία σε όλη την Ελλάδα να δοκιμάσουμε ακόμα μια φορά τη δύναμη του συλλογικού και οργανωμένου αγώνα, να προσπεράσουμε δυσκολίες και εμπόδια και να γίνουμε οι πρωταγωνιστές για τη δουλειά και τη ζωή μας μέσα κι έξω από το σχολείο. Αυτή ακριβώς η ανάγκη, για συγκεκριμένο σχέδιο αγωνιστικής απάντησης του κλάδου σε όσα βιώνουμε, αποτυπώθηκε και στη μαζική περιφερειακή σύσκεψη της ΔΟΕ με τους ΣΕΠΕ της Αττικής στις 2/2.

 Τις επόμενες ημέρες, δυναμώνουμε τη συζήτηση μέσα στα σχολεία και τα σωματεία μας και οργανώνουμε :

Α) έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις των ΣΕΠΕ για να αποφασίσουμε και να επιβάλλουμε τη διεξαγωγή Ολομέλειας Προέδρων της ΔΟΕ στις 7/3/2026 , όπως ορίζει και το καταστατικό (άρθρο 44) της ΔΟΕ.

Β) την καθολική συμμετοχή στις εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις σωματείων και Εργατικών Κέντρων σε όλη την Ελλάδα για τα 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών με το σύνθημα «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» να είναι πιο επίκαιρο από ποτέ!

Γ) την απόφαση για μια καλά προετοιμασμένη και μαζική κλαδική απεργία για τα ζητήματα των αυξήσεων των μισθών, του 13ου και 14ου μισθού, της παιδαγωγικής και εργασιακής εξουθένωσης, των τεράστιων ελλείψεων σε προσωπικό και υποδομές, τις διώξεις και το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο που μας θέλει υποταγμένους και φοβισμένους.

Δ) την ουσιαστική και συλλογική στήριξη των χιλιάδων διωκόμενων συναδέλφων μας από τη ΔΟΕ και τους ΣΕΠΕ για τη συμμετοχή τους στις απεργιακές αποφάσεις του κλάδου. Με όλους τους τρόπους και τις μορφές για να μην περάσει η τρομοκρατία και το χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα.

Όλοι μαζί έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά, χωρίς αναμονή και αυταπάτες, με τη δύναμη και την πεποίθηση ότι μπορούμε να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια σε ένα σχολείο για όλους τους μαθητές, χωρίς φτώχεια και πολέμους.

5/2/2025


 

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026

Συνέντευξη του Σπύρου Μαρίνη, Προέδρου της ΔΟΕ και μέλους της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM (AUDIO)


Οι εργαζόμενοι να αμφισβητήσουν αυτή την πολιτική και να βάλουν μπροστά τις ανάγκες τους

Την ανάγκη οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και συνολικά να αμφισβητήσουν αυτή την πολιτική, να βγουν στο προσκήνιο και να βάλουν μπροστά τις ανάγκες τους, τόνισε ο Σπύρος Μαρίνης, πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας και μέλος της ΕΓ της ΑΔΕΔΥ, σε συνέντευξή του το βράδυ της Τρίτης στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM.

Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Αλεξοπούλου ότι «ο τζάμπας πέθανε», ο Σπ. Μαρίνης είπε ότι είναι «ντροπή» και «κυνισμός», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι «πίσω από αυτό τον κυνισμό βρίσκεται η ουσία μιας πολιτικής επιλογής που εδώ και 15 χρόνια διέλυσε τα εργασιακά και τα μισθολογικά μας δικαιώματα και μας οδήγησαν να ζούμε κάτω από το όριο της φτώχειας». Την ίδια ώρα, τόνισε, οι κυβερνήσεις προστατεύουν τους πραγματικούς τζαμπατζήδες, δηλαδή τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές και τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Για το 13ο-14ο μισθό, εν μέσω διαρροών για αρνητική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, απέρριψε τις αυταπάτες περί «ανεξάρτητης δικαιοσύνης» σημειώνοντας ότι «δημοσιονομικά περιθώρια βεβαίως υπάρχουνε. 12 δισεκατομμύρια ματωμένα πλεονάσματα», αλλά δίνονται σε «πολεμικούς εξοπλισμούς» και «εμπλοκή [...] στο σφαγείο του ιμπεριαλιστικού πολέμου». Δήλωσε ότι πλέον «η σκυτάλη περνάει στο πεδίο του αγώνα».

Ο Σπ. Μαρίνης κατήγγειλε επίσης τις συνταγματικές αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, κάνοντας λόγο για απόπειρα «συνταγματικοποίησης» των περικοπών, κατάργησης του άρθρου 16 και πλήγματος στη μονιμότητα, που ήδη έχει καταργηθεί στην πράξη για το ένα τρίτο των δημοσίων υπαλλήλων που είναι πλέον συμβασιούχοι , οδηγώντας σε ελλείψεις και υποβάθμιση υπηρεσιών.

Αναφερόμενος στο «εθνικό απολυτήριο», το χαρακτήρισε «αιτία πολέμου» και «αντιδραστική τομή» που μετατρέπει το λύκειο σε «απέραντο εξεταστικό κέντρο» με τριπλές εξετάσεις, υψώνοντας «τείχη» στα φτωχά παιδιά και ανοίγοντας τον δρόμο της ιδιωτικοποίησης.

Παρέμβαση του Σπύρου Μαρίνη, Προέδρου της ΔΟΕ και μέλους της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, στη συγκέντρωση για τον 13ο και 14ο μισθό (ΒΙΝΤΕΟ)

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026

Αντιδραστικές τομές φέρνει η Συνταγματική Αναθεώρηση για να ενισχυθούν η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και οι επιδιώξεις του κεφαλαίου


Αντιδραστικές τομές φέρνει η Συνταγματική Αναθεώρηση για να ενισχυθούν η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και οι επιδιώξεις του κεφαλαίου

Η κυβέρνηση της ΝΔ, διά στόματος πρωθυπουργού, εξήγγειλε την πρόθεσή της να προχωρήσει στην έναρξη της συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, καλώντας μάλιστα σε «συναινέσεις» τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.

Η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να προχωρήσει σε μια συνταγματική αναθεώρηση που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, ανοίγοντας τον δρόμο για απολύσεις και γενίκευση της εργασιακής ανασφάλειας, την αναθεώρηση του άρθρου 16 ώστε να κατοχυρωθεί συνταγματικά η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων και να βαθύνει η εμπορευματοποίηση της Παιδείας.

Παράλληλα, εξαγγέλλεται η αλλαγή του άρθρου 86 για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και όχι η κατάργησή του, παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις του έχουν αποκαλυφθεί με τον πιο ωμό τρόπο σε υποθέσεις όπως το έγκλημα των Τεμπών και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρεμβάσεις στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης καθώς και η συνταγματική κατοχύρωση της «δημοσιονομικής σταθερότητας»!!!

Πίσω από αυτές τις αλλαγές δεν κρύβεται καμία «θεσμική μεταρρύθμιση» ή μεγάλες τομές όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά μια συνολική στρατηγική αναδιάρθρωσης του κράτους στα μέτρα της αγοράς και των επιχειρηματικών ομίλων, σε πλήρη εναρμόνιση με τις απαιτήσεις της δημοσιονομικής πειθαρχίας βλ. με άλλα λόγια των ματωμένων πλεονασμάτων και την προετοιμασία για την πολεμική οικονομία.

Στις προθέσεις της κυβέρνησης για αλλαγές στο Σύνταγμα επανέρχεται σταθερά η συζήτηση για την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο, μάλιστα συνδεδεμένη με την αξιολόγηση των εργαζομένων.

Η συγκυρία που ανοίγει η κυβέρνηση τη συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι τυχαία. Εξελίσσεται σε μια περίοδο όξυνσης των διεθνών ανταγωνισμών, της πολεμικής προετοιμασίας, της εμπλοκής της χώρας μας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε.

Σε αυτό το πλαίσιο, το κράτος αναδιαμορφώνεται ώστε να γίνει πιο αυταρχικό, πιο «ευέλικτο» απέναντι στο κεφάλαιο και πιο εχθρικό απέναντι στα λαϊκά δικαιώματα. Ο ρόλος των δημοσίων υπαλλήλων μεταβάλλεται: λιγότερα δικαιώματα, μεγαλύτερη υποταγή στους «εθνικούς στόχους» που καθορίζουν οι αστικές στρατηγικές για να συνεχίσουν να «αυγαταίνουν» τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων.

Η επίθεση αυτή δεν αφορά μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά συνολικά τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς την κοινωνία. Οι επιδιώξεις αυτές επιχειρούν να συγκαλύψουν το πραγματικό πρόβλημα: ότι το Δημόσιο δεν υπονομεύεται από τους εργαζόμενους του και τις εργασιακές τους σχέσεις, αλλά από τη διαχρονική πολιτική της χρόνιας υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης, της εμπορευματοποίησης και της συνολικότερης απαξίωσής του. Η άρση της μονιμότητας θα βαθύνει και θα γενικεύσει αυτή την εικόνα.

Αλήθεια, φταίει η μονιμότητα για το γεγονός ότι σε ολόκληρη την Περιφέρεια Θεσσαλίας υπάρχουν μόλις τέσσερεις (4) ελεγκτές στην επιθεώρηση εργασίας για τους ελέγχους ασφάλειας στις επιχειρήσεις; Φταίει η μονιμότητα όταν μια νοσηλεύτρια καλείται να μείνει μόνη της τα βράδια σε ένα νοσοκομείο φροντίζοντας τριάντα ασθενείς ή όταν δάσκαλοι και καθηγητές κρίνονται μέσα σε τάξεις όπου οι μαθητές είναι στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες;

Στην πραγματικότητα, η άρση της μονιμότητας αποτελεί παραπέρα χτύπημα στο δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά και εργαλείο ενίσχυσης του κομματικού ελέγχου, ώστε να αλωνίζουν ανεμπόδιστοι οι διάφοροι επιχειρηματικοί όμιλοι οι οποίοι μάλιστα έχουν καθεστώς «μονιμότητας» στο δημόσιο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν είχαν απορρίψει την πρόταση των ομοσπονδιών και σωματείων του δημοσίου για να αναθεωρηθεί το άρθρο 103 του Συντάγματος που απαγορεύει τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

Το ζήτημα δεν είναι αν οι εργαζόμενοι πρέπει να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, που είναι αυτονόητο, αλλά ποιος, πώς και με ποια κριτήρια τους αξιολογεί. Η κυβέρνηση έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι θεωρεί «ανεπαρκείς» όσους αντιστέκονται και διεκδικούν: με τις πειθαρχικές διώξεις συνδικαλιστών, τις διώξεις εκπαιδευτικών που στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους, αλλά και με την προκλητική αντιμετώπιση σκανδάλων, όπου ο υπάλληλος που αποκαλύπτει διώκεται και εκείνος που συγκαλύπτει επιβραβεύεται.

Η συνταγματική αναθεώρηση δεν απαντά στα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων και της κοινωνίας. Αντίθετα, το άνοιγμα αυτής της συζήτησης επιχειρεί συνειδητά να αποπροσανατολίσει και να στρέψει την προσοχή αλλού. Την ώρα που η ακρίβεια καταβροχθίζει το λαϊκό εισόδημα, οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, οι δημόσιες υπηρεσίες είναι δραματικά υποστελεχωμένες και οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται καθημερινά σε αρένες κινδύνου και θανάτου, η κυβέρνηση επιλέγει να ανοίξει μια συζήτηση μακριά από τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και διεκδικήσεις.

Άλλωστε, από την συζήτηση περί Συντάγματος και εκσυγχρονισμού του κρύβεται ότι οι κυβερνήσεις το «κουρελιάζουν» στην πράξη κάθε φορά που πρόκειται να χτυπηθούν δικαιώματα των εργαζομένων ή να εμπορευματοποιηθούν δημόσια αγαθά. Το δικαίωμα στην απεργία περιορίζεται συστηματικά, όπως αποδεικνύουν και οι δεκάδες δικαστικές αποφάσεις που κηρύσσουν παράνομες τις απεργίες Ομοσπονδιών και της ΑΔΕΔΥ, η συλλογική δράση ποινικοποιείται ενώ η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων προωθείται παρακάμπτοντας ευθέως το άρθρο 16. Για κυβερνήσεις και επιχειρηματικούς ομίλους, το Σύνταγμα ισχύει μόνο όταν δεν στέκεται εμπόδιο στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής τους.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες του Δημοσίου να απορρίψουν τις επιδιώξεις αυτές. Να υπερασπιστούμε μαζικά τα εργασιακά μας δικαιώματα. Να διεκδικήσουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Η απάντηση των εργαζομένων θα δοθεί στο δρόμο, στην οργάνωση του αγώνα για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Αθήνα, 2 Φλεβάρη 2026

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026

Τι ψήφισαν οι παρατάξεις στον ΣΕΠΕ Ημαθίας στις αποφάσεις του Ιανουαρίου 2026


Αποφάσεις Ιανουαρίου 2026

https://drive.usercontent.google.com/u/0/uc?id=1-JhpS0T5EbUMcEreaW8X9Ur4233EX40e&export=download

 

Αποφάσεις Ιανουαρίου 2026 σε εικόνες

Σχόλιο για τις απαράδεκτες δηλώσεις της Αλεξοπούλου της ΝΔ για τους εκπαιδευτικούς

 

Ξεπέρασε και τον χειρότερό της εαυτό σε χυδαιότητα μιλώντας για τους εκπαιδευτικούς, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Αλεξοπούλου

Γνωστό φυντάνι της Νέας Δημοκρατίας, η βουλευτής Αλεξοπούλου, από το πάθος της να υπερασπιστεί το αναποτελεσματικό μέτρο της «επιστροφής ενοικίων» για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στα νησιά, προχώρησε σε μία δήλωση απίστευτης χυδαιότητας σε τηλεοπτική εκπομπή.

Ο δημοσιογράφος σχολίασε ότι για έναν εκπαιδευτικό που υπηρετεί στη Χίο και πληρώνει 400€ νοίκι, η επιστροφή των 2 ενοικίων, δηλαδή 800€ το χρόνο, είναι πολύ λίγα μπροστά στα 4.000 που πληρώνει για όλο το χρόνο όταν αμείβεται με 9.600€. Με τα υπόλοιπα χρήματα που θα έχει για να ζήσει «δεν θα μπορεί να αγοράσει ούτε ένα παντελόνι». Η συγκεκριμένη βουλευτής, με ύφος που θα ζήλευε η Μαρία Αντουανέτα, ανταπάντησε ότι  «το τζάμπα πέθανε» και ότι δεν μπορεί να συζητάμε «για τη ζακετούλα» που θα αγοράσει ο εκπαιδευτικός. Αίσχος! Τεράστια προσβολή απέναντι στους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που γυρνούν όλη την Ελλάδα, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, στις πιο αντίξοες συνθήκες, προκειμένου να κρατήσουν τα σχολεία όρθια.

Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες. Είμαστε επιστήμονες, εργαζόμενοι και απαιτούμε τον στοιχειώδη σεβασμό από το Κράτος και την Κυβέρνηση προκειμένου να επιτελέσουμε ένα δύσκολο και σημαντικό έργο. Από το ίδιο Κράτος και την Κυβέρνηση που βρίσκει μια χαρά χρήματα για να «ταΐζει» επιχειρηματίες και πολεμικές δαπάνες. Τέτοιες άθλιες συμπεριφορές απαξιώνουν συνολικά την εκπαιδευτική διαδικασία, είναι επικίνδυνες πάνω από όλα για τους ίδιους τους μαθητές. Αυτή η δήλωση δεν είναι τυχαία, ούτε μεμονωμένη, εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο σπίλωσης, στοχοποίησης και καταστολής του κλάδου που υλοποιεί η κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με κάποια παπαγαλάκια των ΜΜΕ.

Η συγκεκριμένη κυρία, αλλά και συνολικά η Κυβέρνηση και όσοι στηρίζουν αυτή την πολιτική, θα πάρουν την απάντηση που τους αρμόζει από τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τους που δεν ανεχόμαστε άλλο την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην εκπαίδευση. Θα δυναμώσουμε και θα οργανώσουμε τον αγώνα, τη διεκδίκηση μέσα από τα σωματεία μας για να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια, για αυξήσεις στους μισθούς, Συλλογική Σύμβαση και επιστροφή των κλεμμένων 13ου-14ου μισθού.

2/2/2026