Ανακοίνωση της ΑΣΕ για τη στάση των δυνάμεων στο ΔΣ της ΔΟΕ και την πρότασή μας για το επόμενο διάστημα: Οι εκπαιδευτικοί δε μένουμε θεατές στα επικίνδυνα και αντιδραστικά κυβερνητικά σχέδια, γινόμαστε ξανά πρωταγωνιστές στον αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια!

Οι εκπαιδευτικοί δε μένουμε θεατές στα επικίνδυνα και αντιδραστικά κυβερνητικά σχέδια, γινόμαστε ξανά πρωταγωνιστές στον αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Κάθε μέρα που περνάει, έρχεται δυστυχώς να επιβεβαιώσει με τραγικό τρόπο, ότι απέναντι στις ζωές μας και την ανάγκη να ζούμε και να δουλεύουμε με ασφάλεια και αξιοπρέπεια, υπάρχει μια πολιτική, μια Κυβέρνηση και ένα Κράτος που είναι εχθρικό και επικίνδυνο για τις ανάγκες των πολλών.

Τα δικαιώματα, ακόμα και οι ζωές μας «παίζονται στα ζάρια» όχι από την κακή μας τύχη, αλλά από μια πολιτική που για να κερδίζουν οι λίγοι, θυσιάζει τα πάντα, διαμορφώνει και θεσμοθετεί-συνταγματικοποεί τη σύγχρονη βαρβαρότητα, τη φτώχεια, θωρακίζει και προετοιμάζεται για να σύρει τους λαούς στα πολεμικά σφαγεία.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Κυβέρνηση της ΝΔ, μαζί με τη βολική συστημική αντιπολίτευση εντείνει την επίθεση σε όλους τους εργαζόμενους και τους εκπαιδευτικούς. Στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των «ορίων» αυτής της οικονομίας, μπορεί να μαζεύει πάνω από 12 δις πλεόνασμα από τις τσέπες μας, αλλά δεν μπορεί να δώσει τον κλεμμένο 13^ο και 14^ο μισθό, μπορεί να δίνει πάνω από 7 δις για πολεμικές Νατοϊκές δαπάνες, αλλά δεν μπορεί να δίνει αυξήσεις στον μισθό. Μάλιστα εδώ και λίγες ημέρες «άνοιξε» τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, τη «μονιμότητα» των δημοσίων υπαλλήλων και την ενίσχυση της καταστολής κάθε φωνής που αντιδρά, την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και τα υψηλότερα «τείχη» που θα υψώσει στα πιο φτωχά παιδιά το «εθνικό απολυτήριο» κ.α.

Την ίδια στιγμή φτάσαμε στον Φλεβάρη και στα σχολεία η κατάσταση είναι κυριολεκτικά οριακή για εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς. Χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, ολοήμερα που ανοιγοκλείνουν, ειδική αγωγή σε αποσύνθεση, υποβάθμιση, ελλείψεις ακόμα και σε αναλώσιμα, αφού δεν υπάρχει ούτε ευρώ και βέβαια ένα ασφυκτικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί στη μαθησιακή διαδικασία αλλά και η προσπάθεια εκφοβισμού μέσω του νέου πειθαρχικού και της «αξιολόγησης» και των διώξεων χιλιάδων συναδέλφων που ξεκίνησαν να «εκδικάζονται» στα πειθαρχικά συμβούλια.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το ΔΣ της ΔΟΕ συνεδρίασε και καθόρισε τον σχεδιασμό της Ομοσπονδίας. Σαν ΑΣΕ θέσαμε τις προϋποθέσεις και τις αναγκαίες πρωτοβουλίες που πρέπει να παρθούν το επόμενο διάστημα προκειμένου ο κλάδος ενωμένος και δυνατός να βγει στο προσκήνιο, αγωνιστικά μαχητικά και συλλογικά. Για να δυναμώσει τις δίκαιες διεκδικήσεις του, για να κλιμακώσει την αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική, τις αιτίες και τους «περιορισμούς» όσων διαλύουν τις ζωές αλλά και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, με σειρά πρωτοβουλιών για κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα και προετοιμασία απεργιακής απάντησης το επόμενο διάστημα.

Με ευθύνη και απόλυτη σύμπλευση των ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟΥ ο σχεδιασμός της ΔΟΕ για τους επόμενους δύο μήνες περιλαμβάνει πλην των αναγκαίων περιφερειακών συσκέψεων και μιας εκδήλωσης για το δημογραφικό, την «κλιμάκωση» και κορύφωση-«καρικατούρα» του αγώνα με μια σύσκεψη αιρετών στα μέσα Μαρτίου τη στιγμή που δεν γίνεται καμία αναφορά  στην προετοιμασία απεργιακού βήματος!

Στη συζήτηση κυριάρχησε μια προκλητική ανακύκλωση και αναπαραγωγή δυσκολιών και κωλυσιεργίας, που εξηγείται από τις πολιτικές επιλογές και δεσμεύσεις των τριών αυτών παρατάξεων από τη μία, και ένας «ανέξοδος πλειστηριασμός» για απεργίες κάθε 15 ημέρες από την άλλη (Παρεμβάσεις), χωρίς καμία αίσθηση συμβολής και καμία πραγματική αγωνία, αν το προτεινόμενο σχέδιο «ακουμπά» και μπορεί να γειωθεί με τους χιλιάδες συναδέλφους. Τη στάση της ηγεσίας των Παρεμβάσεων, αξιοποιούν οι παρατάξεις των ΔΑΚΕ - ΔΗΣΥ – ΔΙΚΤΥΟ, κυρίως το τελευταίο διάστημα, κάνοντας συνεχώς λόγο για την “αναποτελεσματικότητα των απεργιακών κινητοποιήσεων”. Με αυτό τον τρόπο επιχειρείται ο κλάδος να βρεθεί απλά παρατηρητής μιας αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής λαίλαπας.

Οι εκπαιδευτικοί και όλοι οι εργαζόμενοι έχουμε αποδείξει ότι πέρα από την οργή και την αγανάκτηση για όσα ζούμε και βλέπουμε να προδιαγράφονται, έχουμε και τεράστιο αγωνιστικό απόθεμα όταν παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Έτσι κάναμε για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη, στις απεργίες για να μην περάσουν τα αντιδραστικά σχέδια της κυβέρνησης και της εργοδοσίας για την κατάργηση του 8ωρου, στα συλλαλητήρια για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, στις συγκλονιστικές αγροτικές κινητοποιήσεις, στον μεγάλο αγώνα που δίνουμε εδώ και 5 χρόνια για να μην περάσει το σχέδιο κατηγοριοποίησης και εμπορευματοποίησης των σχολείων μας, παρά τις απειλές και τις «τρικλοποδιές» από «εχθρούς και φίλους».

Καλούμε όλους τους συναδέλφους και τα σωματεία σε όλη την Ελλάδα να δοκιμάσουμε ακόμα μια φορά τη δύναμη του συλλογικού και οργανωμένου αγώνα, να προσπεράσουμε δυσκολίες και εμπόδια και να γίνουμε οι πρωταγωνιστές για τη δουλειά και τη ζωή μας μέσα κι έξω από το σχολείο. Αυτή ακριβώς η ανάγκη, για συγκεκριμένο σχέδιο αγωνιστικής απάντησης του κλάδου σε όσα βιώνουμε, αποτυπώθηκε και στη μαζική περιφερειακή σύσκεψη της ΔΟΕ με τους ΣΕΠΕ της Αττικής στις 2/2.

 Τις επόμενες ημέρες, δυναμώνουμε τη συζήτηση μέσα στα σχολεία και τα σωματεία μας και οργανώνουμε :

Α) έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις των ΣΕΠΕ για να αποφασίσουμε και να επιβάλλουμε τη διεξαγωγή Ολομέλειας Προέδρων της ΔΟΕ στις 7/3/2026 , όπως ορίζει και το καταστατικό (άρθρο 44) της ΔΟΕ.

Β) την καθολική συμμετοχή στις εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις σωματείων και Εργατικών Κέντρων σε όλη την Ελλάδα για τα 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών με το σύνθημα «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» να είναι πιο επίκαιρο από ποτέ!

Γ) την απόφαση για μια καλά προετοιμασμένη και μαζική κλαδική απεργία για τα ζητήματα των αυξήσεων των μισθών, του 13^ου και 14^ου μισθού, της παιδαγωγικής και εργασιακής εξουθένωσης, των τεράστιων ελλείψεων σε προσωπικό και υποδομές, τις διώξεις και το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο που μας θέλει υποταγμένους και φοβισμένους.

Δ) την ουσιαστική και συλλογική στήριξη των χιλιάδων διωκόμενων συναδέλφων μας από τη ΔΟΕ και τους ΣΕΠΕ για τη συμμετοχή τους στις απεργιακές αποφάσεις του κλάδου. Με όλους τους τρόπους και τις μορφές για να μην περάσει η τρομοκρατία και το χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα.

Όλοι μαζί έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά, χωρίς αναμονή και αυταπάτες, με τη δύναμη και την πεποίθηση ότι μπορούμε να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια σε ένα σχολείο για όλους τους μαθητές, χωρίς φτώχεια και πολέμους.

5/2/2025

 

Παρέμβαση του Σπύρου Μαρίνη, Προέδρου της ΔΟΕ, στο mega news για συνταγματική αναθεώρηση, αξιολόγηση, μισθούς και ναυάγιο στην Χίο

Συνέντευξη του Σπύρου Μαρίνη, Προέδρου της ΔΟΕ και μέλους της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM (AUDIO)

Οι εργαζόμενοι να αμφισβητήσουν αυτή την πολιτική και να βάλουν μπροστά τις ανάγκες τους

Την ανάγκη οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και συνολικά να αμφισβητήσουν αυτή την πολιτική, να βγουν στο προσκήνιο και να βάλουν μπροστά τις ανάγκες τους, τόνισε ο Σπύρος Μαρίνης, πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας και μέλος της ΕΓ της ΑΔΕΔΥ, σε συνέντευξή του το βράδυ της Τρίτης στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM.

Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Αλεξοπούλου ότι «ο τζάμπας πέθανε», ο Σπ. Μαρίνης είπε ότι είναι «ντροπή» και «κυνισμός», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι «πίσω από αυτό τον κυνισμό βρίσκεται η ουσία μιας πολιτικής επιλογής που εδώ και 15 χρόνια διέλυσε τα εργασιακά και τα μισθολογικά μας δικαιώματα και μας οδήγησαν να ζούμε κάτω από το όριο της φτώχειας». Την ίδια ώρα, τόνισε, οι κυβερνήσεις προστατεύουν τους πραγματικούς τζαμπατζήδες, δηλαδή τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές και τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Για το 13ο-14ο μισθό, εν μέσω διαρροών για αρνητική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, απέρριψε τις αυταπάτες περί «ανεξάρτητης δικαιοσύνης» σημειώνοντας ότι «δημοσιονομικά περιθώρια βεβαίως υπάρχουνε. 12 δισεκατομμύρια ματωμένα πλεονάσματα», αλλά δίνονται σε «πολεμικούς εξοπλισμούς» και «εμπλοκή [...] στο σφαγείο του ιμπεριαλιστικού πολέμου». Δήλωσε ότι πλέον «η σκυτάλη περνάει στο πεδίο του αγώνα».

Ο Σπ. Μαρίνης κατήγγειλε επίσης τις συνταγματικές αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, κάνοντας λόγο για απόπειρα «συνταγματικοποίησης» των περικοπών, κατάργησης του άρθρου 16 και πλήγματος στη μονιμότητα, που ήδη έχει καταργηθεί στην πράξη για το ένα τρίτο των δημοσίων υπαλλήλων που είναι πλέον συμβασιούχοι , οδηγώντας σε ελλείψεις και υποβάθμιση υπηρεσιών.

Αναφερόμενος στο «εθνικό απολυτήριο», το χαρακτήρισε «αιτία πολέμου» και «αντιδραστική τομή» που μετατρέπει το λύκειο σε «απέραντο εξεταστικό κέντρο» με τριπλές εξετάσεις, υψώνοντας «τείχη» στα φτωχά παιδιά και ανοίγοντας τον δρόμο της ιδιωτικοποίησης.

Παρέμβαση του Σπύρου Μαρίνη, Προέδρου της ΔΟΕ και μέλους της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, στη συγκέντρωση για τον 13ο και 14ο μισθό (ΒΙΝΤΕΟ)

Αντιδραστικές τομές φέρνει η Συνταγματική Αναθεώρηση για να ενισχυθούν η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και οι επιδιώξεις του κεφαλαίου

Αντιδραστικές τομές φέρνει η Συνταγματική Αναθεώρηση για να ενισχυθούν η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και οι επιδιώξεις του κεφαλαίου

Η κυβέρνηση της ΝΔ, διά στόματος πρωθυπουργού, εξήγγειλε την πρόθεσή της να προχωρήσει στην έναρξη της συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, καλώντας μάλιστα σε «συναινέσεις» τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.

Η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να προχωρήσει σε μια συνταγματική αναθεώρηση που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, ανοίγοντας τον δρόμο για απολύσεις και γενίκευση της εργασιακής ανασφάλειας, την αναθεώρηση του άρθρου 16 ώστε να κατοχυρωθεί συνταγματικά η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων και να βαθύνει η εμπορευματοποίηση της Παιδείας.

Παράλληλα, εξαγγέλλεται η αλλαγή του άρθρου 86 για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και όχι η κατάργησή του, παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις του έχουν αποκαλυφθεί με τον πιο ωμό τρόπο σε υποθέσεις όπως το έγκλημα των Τεμπών και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρεμβάσεις στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης καθώς και η συνταγματική κατοχύρωση της «δημοσιονομικής σταθερότητας»!!!

Πίσω από αυτές τις αλλαγές δεν κρύβεται καμία «θεσμική μεταρρύθμιση» ή μεγάλες τομές όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά μια συνολική στρατηγική αναδιάρθρωσης του κράτους στα μέτρα της αγοράς και των επιχειρηματικών ομίλων, σε πλήρη εναρμόνιση με τις απαιτήσεις της δημοσιονομικής πειθαρχίας βλ. με άλλα λόγια των ματωμένων πλεονασμάτων και την προετοιμασία για την πολεμική οικονομία.

Στις προθέσεις της κυβέρνησης για αλλαγές στο Σύνταγμα επανέρχεται σταθερά η συζήτηση για την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο, μάλιστα συνδεδεμένη με την αξιολόγηση των εργαζομένων.

Η συγκυρία που ανοίγει η κυβέρνηση τη συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι τυχαία. Εξελίσσεται σε μια περίοδο όξυνσης των διεθνών ανταγωνισμών, της πολεμικής προετοιμασίας, της εμπλοκής της χώρας μας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε.

Σε αυτό το πλαίσιο, το κράτος αναδιαμορφώνεται ώστε να γίνει πιο αυταρχικό, πιο «ευέλικτο» απέναντι στο κεφάλαιο και πιο εχθρικό απέναντι στα λαϊκά δικαιώματα. Ο ρόλος των δημοσίων υπαλλήλων μεταβάλλεται: λιγότερα δικαιώματα, μεγαλύτερη υποταγή στους «εθνικούς στόχους» που καθορίζουν οι αστικές στρατηγικές για να συνεχίσουν να «αυγαταίνουν» τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων.

Η επίθεση αυτή δεν αφορά μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά συνολικά τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς την κοινωνία. Οι επιδιώξεις αυτές επιχειρούν να συγκαλύψουν το πραγματικό πρόβλημα: ότι το Δημόσιο δεν υπονομεύεται από τους εργαζόμενους του και τις εργασιακές τους σχέσεις, αλλά από τη διαχρονική πολιτική της χρόνιας υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης, της εμπορευματοποίησης και της συνολικότερης απαξίωσής του. Η άρση της μονιμότητας θα βαθύνει και θα γενικεύσει αυτή την εικόνα.

Αλήθεια, φταίει η μονιμότητα για το γεγονός ότι σε ολόκληρη την Περιφέρεια Θεσσαλίας υπάρχουν μόλις τέσσερεις (4) ελεγκτές στην επιθεώρηση εργασίας για τους ελέγχους ασφάλειας στις επιχειρήσεις; Φταίει η μονιμότητα όταν μια νοσηλεύτρια καλείται να μείνει μόνη της τα βράδια σε ένα νοσοκομείο φροντίζοντας τριάντα ασθενείς ή όταν δάσκαλοι και καθηγητές κρίνονται μέσα σε τάξεις όπου οι μαθητές είναι στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες;

Στην πραγματικότητα, η άρση της μονιμότητας αποτελεί παραπέρα χτύπημα στο δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά και εργαλείο ενίσχυσης του κομματικού ελέγχου, ώστε να αλωνίζουν ανεμπόδιστοι οι διάφοροι επιχειρηματικοί όμιλοι οι οποίοι μάλιστα έχουν καθεστώς «μονιμότητας» στο δημόσιο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν είχαν απορρίψει την πρόταση των ομοσπονδιών και σωματείων του δημοσίου για να αναθεωρηθεί το άρθρο 103 του Συντάγματος που απαγορεύει τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

Το ζήτημα δεν είναι αν οι εργαζόμενοι πρέπει να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, που είναι αυτονόητο, αλλά ποιος, πώς και με ποια κριτήρια τους αξιολογεί. Η κυβέρνηση έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι θεωρεί «ανεπαρκείς» όσους αντιστέκονται και διεκδικούν: με τις πειθαρχικές διώξεις συνδικαλιστών, τις διώξεις εκπαιδευτικών που στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους, αλλά και με την προκλητική αντιμετώπιση σκανδάλων, όπου ο υπάλληλος που αποκαλύπτει διώκεται και εκείνος που συγκαλύπτει επιβραβεύεται.

Η συνταγματική αναθεώρηση δεν απαντά στα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων και της κοινωνίας. Αντίθετα, το άνοιγμα αυτής της συζήτησης επιχειρεί συνειδητά να αποπροσανατολίσει και να στρέψει την προσοχή αλλού. Την ώρα που η ακρίβεια καταβροχθίζει το λαϊκό εισόδημα, οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, οι δημόσιες υπηρεσίες είναι δραματικά υποστελεχωμένες και οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται καθημερινά σε αρένες κινδύνου και θανάτου, η κυβέρνηση επιλέγει να ανοίξει μια συζήτηση μακριά από τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και διεκδικήσεις.

Άλλωστε, από την συζήτηση περί Συντάγματος και εκσυγχρονισμού του κρύβεται ότι οι κυβερνήσεις το «κουρελιάζουν» στην πράξη κάθε φορά που πρόκειται να χτυπηθούν δικαιώματα των εργαζομένων ή να εμπορευματοποιηθούν δημόσια αγαθά. Το δικαίωμα στην απεργία περιορίζεται συστηματικά, όπως αποδεικνύουν και οι δεκάδες δικαστικές αποφάσεις που κηρύσσουν παράνομες τις απεργίες Ομοσπονδιών και της ΑΔΕΔΥ, η συλλογική δράση ποινικοποιείται ενώ η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων προωθείται παρακάμπτοντας ευθέως το άρθρο 16. Για κυβερνήσεις και επιχειρηματικούς ομίλους, το Σύνταγμα ισχύει μόνο όταν δεν στέκεται εμπόδιο στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής τους.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες του Δημοσίου να απορρίψουν τις επιδιώξεις αυτές. Να υπερασπιστούμε μαζικά τα εργασιακά μας δικαιώματα. Να διεκδικήσουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Η απάντηση των εργαζομένων θα δοθεί στο δρόμο, στην οργάνωση του αγώνα για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Αθήνα, 2 Φλεβάρη 2026

Τι ψήφισαν οι παρατάξεις στον ΣΕΠΕ Ημαθίας στις αποφάσεις του Ιανουαρίου 2026

Αποφάσεις Ιανουαρίου 2026

https://drive.usercontent.google.com/u/0/uc?id=1-JhpS0T5EbUMcEreaW8X9Ur4233EX40e&export=download

 

Αποφάσεις Ιανουαρίου 2026 σε εικόνες

Σχόλιο για τις απαράδεκτες δηλώσεις της Αλεξοπούλου της ΝΔ για τους εκπαιδευτικούς

 

Ξεπέρασε και τον χειρότερό της εαυτό σε χυδαιότητα μιλώντας για τους εκπαιδευτικούς, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Αλεξοπούλου

Γνωστό φυντάνι της Νέας Δημοκρατίας, η βουλευτής Αλεξοπούλου, από το πάθος της να υπερασπιστεί το αναποτελεσματικό μέτρο της «επιστροφής ενοικίων» για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στα νησιά, προχώρησε σε μία δήλωση απίστευτης χυδαιότητας σε τηλεοπτική εκπομπή.

Ο δημοσιογράφος σχολίασε ότι για έναν εκπαιδευτικό που υπηρετεί στη Χίο και πληρώνει 400€ νοίκι, η επιστροφή των 2 ενοικίων, δηλαδή 800€ το χρόνο, είναι πολύ λίγα μπροστά στα 4.000 που πληρώνει για όλο το χρόνο όταν αμείβεται με 9.600€. Με τα υπόλοιπα χρήματα που θα έχει για να ζήσει «δεν θα μπορεί να αγοράσει ούτε ένα παντελόνι». Η συγκεκριμένη βουλευτής, με ύφος που θα ζήλευε η Μαρία Αντουανέτα, ανταπάντησε ότι  «το τζάμπα πέθανε» και ότι δεν μπορεί να συζητάμε «για τη ζακετούλα» που θα αγοράσει ο εκπαιδευτικός. Αίσχος! Τεράστια προσβολή απέναντι στους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που γυρνούν όλη την Ελλάδα, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, στις πιο αντίξοες συνθήκες, προκειμένου να κρατήσουν τα σχολεία όρθια.

Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες. Είμαστε επιστήμονες, εργαζόμενοι και απαιτούμε τον στοιχειώδη σεβασμό από το Κράτος και την Κυβέρνηση προκειμένου να επιτελέσουμε ένα δύσκολο και σημαντικό έργο. Από το ίδιο Κράτος και την Κυβέρνηση που βρίσκει μια χαρά χρήματα για να «ταΐζει» επιχειρηματίες και πολεμικές δαπάνες. Τέτοιες άθλιες συμπεριφορές απαξιώνουν συνολικά την εκπαιδευτική διαδικασία, είναι επικίνδυνες πάνω από όλα για τους ίδιους τους μαθητές. Αυτή η δήλωση δεν είναι τυχαία, ούτε μεμονωμένη, εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο σπίλωσης, στοχοποίησης και καταστολής του κλάδου που υλοποιεί η κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με κάποια παπαγαλάκια των ΜΜΕ.

Η συγκεκριμένη κυρία, αλλά και συνολικά η Κυβέρνηση και όσοι στηρίζουν αυτή την πολιτική, θα πάρουν την απάντηση που τους αρμόζει από τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τους που δεν ανεχόμαστε άλλο την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην εκπαίδευση. Θα δυναμώσουμε και θα οργανώσουμε τον αγώνα, τη διεκδίκηση μέσα από τα σωματεία μας για να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια, για αυξήσεις στους μισθούς, Συλλογική Σύμβαση και επιστροφή των κλεμμένων 13^ου-14^ου μισθού.

2/2/2026