Δελτίο τύπου για την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ

 

Δελτίο τύπου για την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ

Βέροια, 7/4/2026

Το Σάββατο 4 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ, στο κλειστό Γυμναστήριο της Καισαριανής, στην Αθήνα, δίπλα στον ιστορικό χώρο του Σκοπευτηρίου, όπου την 1^η Μαΐου του 1944 οι Ναζί εκτέλεσαν 200 πρωτοπόρους αγωνιστές, συνδικαλιστές, πατριώτες, στην πλειοψηφία τους Κομμουνιστές.

Στη Σύσκεψη (τη μεγαλύτερη των τελευταίων χρόνων), στην οποία παραβρέθηκαν πάνω από 2.000 συνδικαλιστές, εκπροσωπώντας 720 συνδικαλιστικές οργανώσεις από όλη την Ελλάδα (συμμετοχή ενδεικτική των συσσωρευμένων προβλημάτων, της εμπιστοσύνης των εργαζομένων στο ΠΑΜΕ και της αποφασιστικότητας για οργανωμένη συλλογική δράση) πήρε μέρος και ο ΣΕΠΕ Ημαθίας, στέλνοντας τη Γραμματέα του Δ.Σ., Κοκοζίδου Άννα, να παρακολουθήσει τις εργασίες.

Σκοπός των Συσκέψεων αυτών, που πραγματοποιούνται ανά διετία, είναι:

1) Να κατατεθεί από τους εκπροσώπους των εργαζομένων σε διάφορους χώρους δουλειάς εικόνα του τι γίνεται σε αυτούς, πώς λειτουργεί η εργοδοσία, και πείρα από την πλούσια δράση των Συνδικάτων - πώς οργανώνουν οι εργαζόμενοι την πάλη τους για βελτίωση των όρων πώλησης της εργατικής τους δύναμης.

2) Να γίνουν προτάσεις για τον σχεδιασμό της απάντησής τους, στις απαιτήσεις των εργοδοτών και στην επίθεση του Αστικού Κράτους.

3) Να γνωριστούν οι έλληνες εργαζόμενοι με συνδικαλιστές του ταξικού κινήματος από το εξωτερικό, ώστε ν’ ανταλλάξουν εμπειρία και γνώσεις, για καλύτερο συντονισμό της δράσης τους σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Γι αυτό και στη φετινή Σύσκεψη ήταν παρούσες και χαιρέτησαν αντιπροσωπείες από Παλαιστίνη, Βενεζουέλα, Τουρκία, Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία (τη χώρα των Βάσκων), - οι Κουβανοί δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν, λόγω του αποκλεισμού του νησιού από τον διεθνή τρομοκράτη-γείτονά τους, τις ΗΠΑ και του αγώνα επιβίωσης που διεξάγουν - ο Γενικός Γραμματέας της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας.

Πολύ σημαντικό κομμάτι των ομιλιών ήταν αφιερωμένο στην εκρηκτική για τον πλανήτη κατάσταση, αφού είναι ανοιχτά πάνω από 50 πολεμικά μέτωπα, οι πολεμικές δαπάνες παγκοσμίως άγγιξαν τα 2,7 τρις δολάρια και επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας η απειλή ενός γενικευμένου, παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου (για τις πρώτες ύλες και τις σπάνιες γαίες, για τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, για τις σφαίρες επιρροής και μεγαλύτερο μερίδιο στις Αγορές και τα κέρδη), ενώ τονίστηκε από πολλούς εργαζόμενους η κανονική και πολύμορφη εμπλοκή της χώρας μας σε πολεμικούς σχεδιασμούς και επεμβάσεις και η μετατροπή της σε ορμητήριο πολέμου και στόχο αντιποίνων.

Έγινε εκτενής αναφορά στην πολεμική Οικονομία, αφού κάθε ευρώ που κατευθύνεται στους εξοπλισμούς αφαιρείται από την συντήρηση του όποιου «Κοινωνικού Κράτους» έμεινε όρθιο - Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Πολιτική Προστασία, Μεταφορές, Πολιτισμός, Αθλητισμός, Μισθοί-Συντάξεις - αλλά και γιατί το ενδεχόμενο μιας νέας γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης και ο πόλεμος συνοδεύονται από νέα κύματα αντεργατικών μέτρων, αυταρχισμό, κρατική καταστολή κι εργοδοτική τρομοκρατία, ένταση της εκμετάλλευσης (πχ. 13ωρη δουλειά), περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης, διώξεις πρωτοπόρων συνδικαλιστών και επιδείνωση των όρων ζωής της Εργατικής Τάξης

Αναλύθηκαν παραδείγματα εμβληματικών εργατικών αγώνων:

1)  όπως αυτός των 55 ημερών των Αγροτο-Κτηνοτρόφων, για να μη συγκεντρωθεί η γη και η παραγωγή σε λίγα χέρια και σε πολυεθνικές, καθιστώντας ακριβότερα και λιγότερο ποιοτικά τα διατροφικά προϊόντα για τον λαό.

2) των Στρατευμένων, για την απεμπλοκή της χώρας από τα πολεμικά μέτωπα και την επιστροφή τους στα γεωγραφικά σύνορα της χώρας (σείστηκε το στάδιο από το σύνθημα «οι φαντάροι είναι του λαού παιδιά, έξω από τα σύνορα δεν έχουνε δουλειά»).

3) των Φοιτητών, για δημόσιες δωρεάν πανεπιστημιακές σπουδές, για ματαίωση των σχεδίων για σύνδεση των παν/κών ερευνών με τις ΝΑΤΟϊκές χορηγίες, για την κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στα Παν/μια και εμπορευματοποίηση της Παιδείας.

4) των Λιμενεργατών, που στις 6/2 συντονισμένα σε 20 λιμάνια της Μεσογείου μπλοκάρανε την αποστολή πολεμικού υλικού στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ.

5) των Υγειονομικών, των εργαζομένων στη ΔΕΛΤΑ Αττικής, στην ΤASTY FOODS, στα KFC, στα PRAKTIKER, στα ΕΛΠΕ, στην ΛΑΡΚΟ, των Μεταλλεργατών της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης στο Πέραμα, των Μεταλλωρύχων της Χαλκιδικής, των Οικοδόμων, των συγκλονιστικών απεργιακών κινητοποιήσεων για το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα ΤΕΜΠΗ, του εργοδοτικού εγκλήματος στο εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ, κ.ά.

Οι εργαζόμενοι αναλύσανε τις παραμέτρους του ακήρυχτου πολέμου που έχουν εξαπολύσει ενάντια στην Εργατική Τάξη οι Αστικές κυβερνήσεις, η Εργοδοσία και οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (Ε.Ε.) - εκμετάλλευση, νεκροί και σακατεμένοι σε εργοδοτικά εγκλήματα, ελαστικές εργασιακές σχέσεις και απολύσεις, απλήρωτη ή κακοπληρωμένη εργασία, φτώχεια - την ώρα που οι ίδιοι θησαυρίζουν, απομυζώντας τους εργάτες.

Ειπώθηκε ότι η κυβέρνηση και τα Αστικά Κόμματα ζητούν από τον λαό, που πληρώνει το 95% των συνολικών φόρων, δημιουργώντας νέα «ματωμένα πλεονάσματα», θυσίες, υπομονή, «συναίνεση», «κοινωνική συνοχή», «εθνική ενότητα κι ομοψυχία» (ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους), αλλά στην ουσία επιδιώκουν την υποταγή στα συμφέροντα της δικής τους Τάξης και την ενσωμάτωση, για να κερδοσκοπούν τρελά βιομήχανοι, εφοπλιστές, μεγαλέμποροι, κατασκευαστές και οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, εταιρείες.

Επισημάνθηκε ότι το Αστικό Κράτος δεν είναι ανίκανο - είναι επιλεκτικά ικανό, στην υπεράσπιση των συμφερόντων των λίγων και επιλεκτικά εχθρικό για τον λαό (Νέο Πειθαρχικό Δίκαιο των Δ.Υ., διώξεις φοιτητών, φαντάρων, αγωνιζόμενων ενάντια στους πλειστηριασμούς) – και ότι δεν μπορεί να υπάρξει «καλύτερο κράτος Δικαίου», αφού είναι φτιαγμένο για να υπηρετεί το Κεφάλαιο.

Αποκαλύψανε τον προδοτικό και διαλυτικό ρόλο του εργοδοτικού συνδικαλισμού, «τύπου Παναγόπουλου», αυτού που συναλλάσσεται κάτω από το τραπέζι με κράτος και εργοδότες, σε βάρος της Εργατικής Τάξης, που συνεδριάζουν κεκλισμένων των θυρών, μακριά από την εργατική βάση, σε 5άστερα ξενοδοχεία, που αγνοούν αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων, που όχι μόνο δεν κάνουν τίποτε για να συσπειρώσουν, αλλά μεθοδεύουν την απομαζικοποίηση των Σωματείων, που είναι εξαφανισμένοι από τους εργατικούς αγώνες και λειτουργούν σαν εκπρόσωποι των αφεντικών και γραφεία εξυπηρέτησης των αναγκών του Κεφαλαίου (ξανασείστηκε το στάδιο από το σύνθημα «Σωματεία ταξικά, όχι εργοδοτικά»). Γιατί, όταν το Συνδικάτο παύει να είναι όργανο αγώνα, για τα συμφέροντα των εργαζομένων, μετατρέπεται σε μηχανισμό διαχείρισης της εκμετάλλευσης.

Αναδείχτηκε πώς μόνο μέσα από τους οργανωμένους, συχνά αιματηρούς και ταξικά προσανατολισμένους αγώνες και θυσίες οι εργαζόμενοι κατακτήσανε ό,τι έχουνε μέχρι τώρα, καθυστερούν αντιλαϊκά μέτρα, ανατρέπουν αντεργατικούς νόμους κι εξακολουθούν να πετυχαίνουν πράγματα στους χώρους εργασίας τους (όπως ΣΣΕ, μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, απόδοση δεδουλευμένων, επαναπρόσληψη απολυμένων). Τίποτε δεν μας χαρίστηκε, από καμία κυβέρνηση.

Μπήκε ξεκάθαρα, το πολιτικό δίλημμα: «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» και ποιο εργατικό κίνημα μπορεί να πρωτοστατήσει στην οργανωμένη απειθαρχία. Να σπάσει την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία, να καλλιεργήσει την αφοβία, τη διεκδίκηση. Ένα τέτοιο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα έχουμε ανάγκη. Οργανωμένο, μαζικό, ριζωμένο στους χώρους δουλειάς, σταθερά παρεμβατικό, ανυπόταχτο, ενωτικό (σε μια μεγάλη «κοινωνική συμμαχία»). Ανεξάρτητο από την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις, αχειραγώγητο κι όχι σκαλοπάτι των αυταπατών της κυβερνητικής εναλλαγής και της ανάθεσης. Της συλλογικής δράσης. Να μην αιφνιδιάζεται, αλλά να προβλέπει/προετοιμάζεται, ν’ αμφισβητεί και ν’ αντιπαλεύει την κυρίαρχη πολιτική και την εξουσία του Κεφαλαίου, τα εκφυλιστικά φαινόμενα (τις νοθείες, την εξαγορά, τη διάβρωση των συλλογικών διαδικασιών), να μάχεται τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ένα Κίνημα που να εμπιστεύεται τη δύναμη της Τάξης μας. Χρειαζόμαστε Σωματεία ζωντανά, μαζικά, ισχυρά, δημοκρατικά, ταξικά, γι αυτό και είναι αναγκαία η αλλαγή των συσχετισμών, για «Συνδικάτα Εργατών κι όχι της κυβέρνησης και των Εργοδοτών».

Εδώ έγκειται και η μεγάλη συμβολή του ΠΑΜΕ: κράτησε ανοιχτό, τον δρόμο της ταξικής πάλης, δεν υποχώρησε, δε συμβιβάστηκε, δεν επιδίωξε την συνδιαλλαγή, πίσω από κλειστές πόρτες, δεν έκανε τον συνδικαλιστικό κίνημα σκαλί κυβερνητικής εναλλαγής και διαχείρισης, «δεν τα βρήκε με τους κοινωνικούς εταίρους», δεν πρόδωσε την Εργατική Τάξη.

Οι συγκεντρωμένοι συνδικαλιστές εκφράσανε τη διεθνιστική τους Αλληλεγγύη στο λαό της πολύπαθης Κούβας, της Παλαιστίνης, της Βενεζουέλας, του Ιράν, αναδείξανε τη νέα Γραμματεία του ΠΑΜΕ και δήλωσαν τη συμμετοχή τους στις Πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις και στο προγραμματισμένο διήμερο αντι-ιμπεριαλιστικής δράσης, στις 16-17 Μαΐου, για να ακουστεί το μήνυμα της λαϊκής απαίτησης για απεμπλοκή από τους πολεμικούς σχεδιασμούς και τις επεμβάσεις.

«Αν αγωνιστούμε, μπορεί και να χάσουμε, αλλά αν δεν αγωνιστούμε, θα χάσουμε σίγουρα, γιατί το ατομικό συμφέρον περνάει μέσα από τη συλλογική διεκδίκηση».

Είμαστε οι πολλοί κι αυτοί που έχουν το Δίκιο με το μέρος τους. «Να κάνουμε το δίκιο μας πράξη». Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την κοινή πάλη των λαών, απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

 «Έχουμε χρέος, στους νεκρούς της Τάξης μας και στις γενιές που θα παραδώσουμε τη σκυτάλη, να οργανώσουμε την Τάξη μας».

 

Σημ.: Παρεμβάσεις έγιναν από Προέδρους Εργατικών Κέντρων (Τρικάλων, Ημαθίας, Αθηνών, Λακωνίας, Ιωαννίνων, Κέρκυρας, Λάρισας, Πάτρας … ), από εργαζόμενους/συνδικαλιστές στην COSCO, στην Τelecom, στην COCA-COLA, στην Hellenic Train, στην Volt, στην Tasty Foods, στα KFC, στην ΔΕΛΤΑ, στους Σιδηροδρόμους, στα ΕΛΠΕ, στα Βιοτεχνικά Σωματεία, στην ΠΟΕΔΗΝ, στο Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης, στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, στην ΑΔΕΔΥ, στη ΛΑΡΚΟ, στο ΤΑΪΠΕΔ, στα Τρόφιμα-Ποτά, στον Επισιτισμό, στα Μεταλλεία της Κασσάνδρας, στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, στον Στρατό, στους Φοιτητές, στους εργαζόμενους στα Παν/μια, στους Δικαστικούς Υπαλλήλους, στον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο, στους Ηθοποιούς, στους Προπονητές Κλασσικού Αθλητισμού, στους Οικοδόμους, στους Νοσοκομειακούς Γιατρούς, στους Συνταξιούχους του ΙΚΑ, στους Εκπ/κούς Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης, στην Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας κ.ά.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΗΜΑΘΙΑΣ