Με τις διώξεις ή με τους διωκόμενους; Η ΔΑΚΕ και η ΔΗΣΥ διάλεξαν ξανά πλευρά

Με τις διώξεις ή με τους διωκόμενους;

Η ΔΑΚΕ και η ΔΗΣΥ διάλεξαν ξανά πλευρά

Βέροια, 15/7/2026

Άλλη μια μαύρη σελίδα γράφτηκε στο Δ.Σ. του ΣΕΠΕ Ημαθίας από την «πλειοψηφία» ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ. Οι δύο παρατάξεις καταψήφισαν ακόμη και ένα στοιχειώδες ψήφισμα αλληλεγγύης προς τη συναδέλφισσα Μαρία Μαυροκεφαλίδου, μέλος του Δ.Σ. του ΣΕΠΕ Χαλκίδας, η οποία οδηγείται σε πειθαρχική απολογία.

Και ας μην επιχειρήσει κανείς να αποκρύψει την πραγματικότητα.

Η συναδέλφισσα δε διώκεται γιατί παραβίασε το υπηρεσιακό της καθήκον. Διώκεται γιατί πρωτοστάτησε ώστε να μην προχωρήσει η συγχώνευση δύο τμημάτων με 36 μαθητές. Διώκεται γιατί διεκδίκησε την κάλυψη των εκπαιδευτικών κενών και των κενών στις δομές ΖΕΠ. Διώκεται γιατί αγωνίστηκε μαζί με τον Σύλλογο Διδασκόντων και τους γονείς για τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών. Διώκεται γιατί ζήτησε εγγράφως από τη διοίκηση να αιτιολογήσει τη νομιμότητα των εντολών της. Δηλαδή, διώκεται επειδή υπηρέτησε την παιδαγωγική της ευθύνη και το δημόσιο σχολείο.

Αντί η ΔΙ.Π.Ε. και το Υπουργείο Παιδείας να προχωρούν στην κάλυψη των αναγκών του σχολείων και στην ουσιαστική στήριξη των μαθητών, επιλέγουν τη στοχοποίηση και τη δίωξη εκπαιδευτικών που υπερασπίστηκαν το σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.

Απέναντι σε αυτή την προφανή συνδικαλιστική δίωξη, η ΔΑΚΕ και η ΔΗΣΥ δεν βρήκαν ούτε μία λέξη συμπαράστασης.

Αντίθετα, αναζήτησαν προσχήματα.

Η ΔΑΚΕ ανακάλυψε ότι το ψήφισμα ήταν δήθεν «γενικό και αόριστο», ότι περιείχε «υποκειμενικές τοποθετήσεις» και, το κορυφαίο, ότι δεν υπήρχε επίσημη ανακοίνωση της ΔΟΕ.

Δηλαδή, για τη ΔΑΚΕ, ένας πρωτοβάθμιος Σύλλογος δεν μπορεί να εκφράσει την αλληλεγγύη του σε μια διωκόμενη συναδέλφισσα, αν δεν προηγηθεί η άδεια της Ομοσπονδίας!!!

Η επίκληση αυτή, όμως, μόνο ως πρόσχημα μπορεί να εκληφθεί. Γιατί η ίδια παράταξη δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να ανατρέψει αποφάσεις του ίδιου του ΣΕΠΕ Ημαθίας που είχαν μάλιστα ομόφωνα ληφθεί επί προεδρίας της ΑΣΕ τον Μάιο του 2026 για τη στήριξη των πειθαρχικά διωκόμενων συναδέλφων. Όταν πρόκειται να μη στηρίξουν έναν διωκόμενο εκπαιδευτικό, θυμούνται τις διαδικασίες. Όταν, όμως, πρόκειται να ακυρώσουν αποφάσεις του ίδιου του σωματείου, οι διαδικασίες φαίνεται πως περισσεύουν.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική ήταν η στάση της ΔΗΣΥ.

Αφού δήλωσε ότι «τα προβλήματα δεν πρέπει να λύνονται με διαρκή πειθαρχικά», στη συνέχεια καταψήφισε το ψήφισμα ενάντια σε μια πειθαρχική δίωξη και επιχείρησε να βαφτίσει τον συλλογικό αγώνα ενός Συλλόγου Διδασκόντων, των γονέων και των εκπαιδευτικών ως... «ατομική επιλογή».

Αλήθεια, από πότε η αντίσταση στις συγχωνεύσεις τμημάτων, η διεκδίκηση της κάλυψης των εκπαιδευτικών κενών και η υπεράσπιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών αποτελούν «ατομική επιλογή»; Από πότε η συλλογική δράση ενός Συλλόγου Διδασκόντων μπορεί να παρουσιάζεται ως προσωπική υπόθεση μιας εκπαιδευτικού;

Η αλήθεια είναι μία.

Η στάση αυτή δεν είναι ούτε τυχαία ούτε μεμονωμένη.

Ø  Αποτελεί τη φυσική συνέχεια της επιλογής της «πλειοψηφίας» ΔΑΚΕ- ΔΗΣΥ να γυρίσει την πλάτη στους πειθαρχικά διωκόμενους συναδέλφους της Ημαθίας.

Ø  Ήταν η ίδια πλειοψηφία που ανέτρεψε τις αποφάσεις του ΣΕΠΕ Ημαθίας, οι οποίες είχαν ληφθεί επί προεδρίας της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών, για την οικονομική στήριξη των πειθαρχικά διωκόμενων συναδέλφων.

Ø  Ήταν η ίδια πλειοψηφία που ακύρωσε την ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. για την ανάθεση της υπεράσπισής τους σε δικηγόρο που είχε ήδη μελετήσει σε βάθος το νέο πειθαρχικό δίκαιο και στον οποίο το Διοικητικό Συμβούλιο είχε ομόφωνα εμπιστευθεί την εκπροσώπησή τους. Αντί γι' αυτό, επέλεξε να τον αντικαταστήσει με δικηγόρο της αρεσκείας της, χωρίς να αιτιολογήσει ποια ουσιαστικά προσόντα υπερείχαν, πέρα από την εντοπιότητα η οποία δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση προσόν.

Ø  Σήμερα συνεχίζοντας στον ίδιο ολισθηρό δρόμο, αρνείται ακόμη και την έκδοση ενός ψηφίσματος συμπαράστασης.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Όταν συνάδελφοί μας διώκονται γιατί συμμετέχουν στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου, γιατί υπερασπίζουν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας και το δημόσιο σχολείο, δεν υπάρχουν «ουδέτερες» στάσεις. Υπάρχουν μόνο δύο επιλογές: ή στέκεσαι δίπλα στους διωκόμενους εκπαιδευτικούς ή, με τις πράξεις και τις παραλείψεις σου, διευκολύνεις την πολιτική της τρομοκράτησης και της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης. Οι παρατάξεις της ΔΑΚΕ και της ΔΗΣΥ έχουν σαφέστατα επιλέξει πλευρά, αυτή των διωκτών του κλάδου.

Δε θα επιτρέψουμε να θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα η υπεράσπιση των μαθητών και η διεκδίκηση των αναγκαίων όρων για την εκπαίδευσή τους. Ο εκπαιδευτικός οφείλει να βρίσκεται δίπλα στους μαθητές του και να αγωνίζεται για την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων που υπηρετούν το παιδαγωγικό του έργο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·        Να σταματήσει άμεσα η άδικη δίωξη της συναδέλφισσας.

·        Άμεση κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους διορισμούς από την 1η Σεπτεμβρίου.

·        Άμεση κάλυψη κάθε κενού που προκύπτει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

·        Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, με ανώτατο όριο τους 15 μαθητές στις μικρές τάξεις και τους 20 στις μεγαλύτερες.

Η Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών θα συνεχίσει να υπερασπίζεται έμπρακτα κάθε συνάδελφο που διώκεται επειδή υπερασπίζεται το δημόσιο σχολείο, τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου. Γιατί η αλληλεγγύη στους διωκόμενους συναδέλφους δεν είναι ζήτημα σκοπιμότητας ούτε διαδικαστικών προφάσεων. Είναι στοιχειώδης συνδικαλιστική υποχρέωση.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΗΜΑΘΙΑΣ